Araçlarınızın değeri, değer oluşturma konusunda pazarlama başarısını gösteren en çağdaş göstergedir. Buna bakmadan araç takip kullanım bilinirliğine güvenmek yersiz olur” di­yor. Ülke markasının desteklenmesi ve bireysel markaları destekleyecek bir formül bu­lunması gerektiğine dikkat çeken Brand Finance CEO’su David Haigh ise “Araç Takip, ko­naklama endüstrisinde milyonlarca kişi ağırlıyorsunuz, misafirperversiniz ama bunu ka­nıtlayacak uluslararası otel zincirleri daha yeni yeni başlıyor. Bunun yanında moda, ku­yumculuk ve kozmetikte önemli markalar geliştirebilirsiniz. Malezya, son 5 yılda islam dünyasında etkin olabilecek banka markaları geliştirdi. Türkiye de bu konuda hareke­te geçebilir, islam dünyası ile Batı dünyası arasında bazı duvarlar örülmeye başlan­dığı dönemde, ulusal araç takip,  marka olma açısın­dan islamı farklı yaşayan Türkiye ve Ma­lezya gibi ülkeler çok önemli bir konuma sahip” diyor. Tüm bu verilerden yol çı­karak başarılı stratejilerle marka değeri­ni son beş yılda yüzde artıran ve yüzde artıran THY’nin yenilikçi yol haritalarını masaya yatırdık.

Biz, daha iyi reklamcılık yapa­bilmek için reklamdan kaçan mültecileriz. Yaklaşık 7 yıl önce sığınacak bir yer bul­duk. Reklamcılık, o günden beri aynı de­ğil…” Pazarlama dünyası için heyecan ve­rici olarak nitelendirilen bu sözler, sıradışı reklam ajansı Anomaly’nin kurucu ortakla­rından Johnny Vulkan’a ait. Ünlü reklam yayını Ad Age tarafından birkaç kez dün­yanın en hip pazarlama iletişimi ajansı se­çilen Anomaly, 2004 yılında New York’ta kuruldu. Farklı düşünce ve hizmet yapısı ile Amerika’da kısa sürede haklı bir üne kavuş­tu. Araç takip kontrol ajansının Another Anomaly adı ile hızla Londra’ya yayılması uzun sürmedi.Anomaly’de inovasyondan sorumlu direktör olarak çalışan Vulkan, ajansın ilginç kuruluş öyküsünü ise şöyle özetliyor: “Başlangıçta kla­sik reklamcılıktan kaçıp bir yerlere sığınmak isteyen birkaç insanla yola çıktık. Galiba hepimiz içinde bulunduğumuz ve çalıştığı­mız ortamdan çok sıkılmıştık. Şahsen ben, bir reklam ajansında çalışıyordum. Bir gün farkına vardım ki içinde müşterinin prob­lemine çözüm yaratmayacak, kötü bir kısa film çekmek için birbirini öldürmeye kalkan 200 kişinin bulunduğu bir binadayım.